Love Scene

Good Will Hunting | คุณเป็นแค่เด็ก ไม่มีความคิดจะพูดเรื่องแบบนั้น

December 16, 2019 < 1 min read
kunanon

author:

Good Will Hunting | คุณเป็นแค่เด็ก ไม่มีความคิดจะพูดเรื่องแบบนั้น

Reading Time: < 1 minute

คุณเป็นแค่เด็ก ไม่มีความคิดจะพูดเรื่องแบบนั้น

ฉากหนึ่งใน Good Will Hunting

วิล (แมตต์ เดมอน) และ ฌอน (โรบิน วิลเลียมส์) จิตแพทย์ประจำตัว กำลังพูดคุยกันอยู่ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ทันทีที่ทั้งสองหย่อนก้นลงบนม้านั่ง ฌอนก็เอ่ยความอัดอั้นตันใจเกี่ยวกับบทสนทนาครั้งก่อนซึ่งทำให้เขาวิตกหนักจนนอนไม่หลับ ฌอนทราบดีว่าวิลเป็นเด็กอัจฉริยะผู้มีความรู้รอบด้าน เพียงแต่เขารับความโอหังของวิลไม่ได้จริง ๆ เด็กหนุ่มเอาแต่อ้างอิงตำราเล่มหนาทั้งที่ตัวเองไม่เคยเข้าใจมันเลยสักนิด


ฌอน: “ผมคิดถึงเรื่องที่คุณบอกผมเมื่อวันก่อน เรื่องภาพวาดของผมน่ะ พยายามนั่งคิดอยู่ตั้งครึ่งคืนแต่พอล้มตัวนอนก็หลับเป็นตายเลย คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

“ไม่” วิลตอบด้วยความงุนงง

ฌอน: “คุณเป็นแค่เด็ก ไม่มีความคิดจะพูดเรื่องแบบนั้นหรอก คุณไม่เคยออกจากบอสตันเลยด้วยซ้ำ”

ฌอน: “​ถ้าผมถามคุณเรื่องศิลปะ คุณก็จะพูดแค่หน้าปกหนังสือ อย่างไมเคิลแองเจลโลคุณก็รู้มามาก ทั้งชีวิตการทำงาน ความมักใหญ่ใฝ่สูงกับสันตะปาปา แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ของเขาคุณก็รู้หมด แต่คุณไม่เคยเล่าเรื่องซีสทีนแชปเพิล (จิตรกรรมบนเพดานในโบสถ์น้อยซิสทีน) คุณไม่เคยไปยืนในนั้นแล้วแหงนหน้ามองเพดานอันงดงาม”

ฌอน: “ถ้าผมถามคุณเรื่องผู้หญิง คุณก็จะเล่าได้เป็นฉาก ๆ เลย คุณคงเคยนอนกับผู้หญิงมาบ้างแล้ว แต่คุณบอกไม่ได้หรอกว่ามันรู้สึกยังไงเวลาที่ตื่นขึ้นพร้อมกับผู้หญิงแล้วมีความสุขอย่างแท้จริง นั่นเพราะคุณยังเด็ก”

ฌอน: “ถ้าผมถามคุณเรื่องสงคราม คุณก็จะงัดเอาบทกวีเชคสเปียร์มาคุยกับผม—‘จงเข้าทำลายอีกครั้งเถิด เพื่อนรัก’ แต่คุณไม่เคยไปรบเลยสักครั้ง ไม่เคยประคองหัวเพื่อนไว้ในมือ ดูเขาค่อย ๆ หมดลมโดยที่ช่วยอะไรไม่ได้ ”

ฌอน: “ถ้าผมถามคุณเรื่องความรัก คุณก็จะกวนประสาทผมอีก เพราะคุณไม่เคยมองผู้หญิงแล้วเห็นถึงความเปราะบาง ไม่รู้หรอกว่าควรมองเธอแบบไหน คุณรู้สึกเหมือนพระเจ้าวางทวยเทพลงบนโลกเพื่อคุณคนเดียว แล้วใครล่ะจะฉุดคุณขึ้นมาจากขุมนรก… คุณไม่รู้วิธีปกป้องผู้หญิงด้วยซ้ำ การมอบความรักและปกป้องเธอตลอดไป ต่อทุกสิ่งทุกอย่าง หรือต่อโรคมะเร็ง แล้วคุณก็ไม่รู้อีกว่าไอ้การนั่งหลับอยู่ในห้องผู้ป่วย 2 เดือน คอยกุมมือเธอไว้ตลอดมันเป็นยังไง คุณไม่รู้จักการสูญเสีย มันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อคุณรักคนอื่นมากกว่ารักตัวเอง คุณจะกล้ารักใครสักคนแบบนั้นได้ไหมล่ะ”

ฌอน: “ผมมองคุณ แต่กลับไม่เห็นความเฉลียวฉลาดหรือความเชื่อมั่น เห็นแต่เด็กที่หยิ่งยะโส คุณเป็นอัจฉริยะนะ ไม่มีใครปฏิเสธเลย แล้วก็ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกลึก ๆ ของคุณด้วย… แค่คุณเห็นรูปภาพของผมแต่ดันเหมาว่าตัวเองรู้จริงถึงขั้นวิจารณ์ชีวิตคนอื่นซะยับเยินเนี่ยนะ”

ฌอน: “คุณเป็นเด็กกำพร้าใช่ไหม คุณคิดว่าสิ่งแรกที่ผมรู้เกี่ยวกับความรันทดของคุณ รู้ความรู้สึกคุณ รู้ว่าคุณเป็นใคร เป็นเพราะผมอ่านโอลิเวอร์ทวิสต์รึไง… โดยส่วนตัวผมไม่ได้สนใจหรอกนะ เพราะอะไรรู้ไหม เพราะผมอ่านคุณไม่ออก ผมอ่านจากในหนังสืออย่างเดียวไม่ได้ เว้นแต่คุณอยากคุยให้ฟังว่าตัวเองเป็นใคร ผมเต็มใจจะฟังนะ ไม่ว่ายังไงคุณก็พูดได้”

อย่างไรก็ตาม​ แม้เมื่อฌอนพูดจบแล้ว วิลจะไม่ได้ตอบรับหรือหาข้อโต้แย้งมาเถียงกลับ แต่การสั่งสอนของฌอนคราวนี้ก็ทำให้วิลลดอีโก้ตัวเองลงไปเยอะ และที่สำคัญคือมันทำให้เขายอมเปิดใจคุยเรื่องส่วนตัวกับฌอนเป็นครั้งแรกอีกด้วย

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *